Kalsın ağır demir kapılar ardında;
Artık başka yüzler onsuz, onlarsız
Ve kalkar gideriz, gitmek unutmaksa.
Ama bir gece yarısı açtığımız valizde
Büyülü bir şişede büyümüş bir ağaç--
Kaçtı, saymıştık,azdı
Ya şimdi kaç.
Ya şimdi kaç.
O bizim gizli ıssız köprülerden attığımız
Gelmiş kendi.
Yine yanımızda gibi uzaklara
Bırakılmış bir kedi.
Bizim kaçırdığımız başkalarından
Bir arap atıyken çöllerde önce--
Ne yapsak dalların daha da eğildiği
Şimdi uzun karlıklarda bir lapon kızağı
Önünde ren geyiği
Behçet NECATİGİL
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder